Willem Boronski laat zich inspireren door Franciscus van Assisi, de heilige van wie werd gezegd dat hij met dieren kon spreken. Toen Boronski naar Assisi in Umbrië reisde, maakte deze tocht een diepe indruk op hem en versterkte zij zijn verbondenheid met de waarden die Franciscus belichaamde.
Het leven en de transformatie van Franciscus van Assisi
Franciscus van Assisi, de zoon van een rijke koopman, leefde van 1181 tot 1226. In 1202 werd hij tijdens een strijd tussen Assisi en Perugia gevangengenomen, waarbij hij ernstig ziek werd. Hoewel hij na zijn vrijlating uiteindelijk herstelde, veranderde het doorstane lijden hem ingrijpend. Hij keerde zich af van een luxueus leven en trok zich als kluizenaar terug in de natuur.
Franciscus wijdde zich volledig aan de zorg voor melaatsen en armen. Hij leefde in volledige armoede, maar deelde alles wat hij had. Toen zich volgelingen bij hem aansloten, betekende dit het begin van de franciscaanse en minderbroederorden.
De liefde van Franciscus van Assisi voor de natuur
Franciscus van Assisi koesterde een uitzonderlijke liefde voor de natuur. Hij beschouwde haar als de volmaakte uitdrukking van hoe God Zich aan de mens wilde openbaren. De natuur onderhoudt de mensheid en houdt haar in leven. Franciscus stond erom bekend met dieren te spreken en zelfs tot hen te prediken.
Zijn diepe respect voor alle levende wezens bleek uit zijn handelen. Hij raapte wormen van de weg op om te voorkomen dat zij vertrapt zouden worden. Bomen mochten nooit worden omgehakt; als dat toch nodig was, vond hij dat er een stronk moest blijven staan, zodat de boom opnieuw kon uitlopen.
Natuur en kunst in het werk van Willem Boronski
Het is dan ook niet verwonderlijk dat Willem Boronski inspiratie vindt in Franciscus van Assisi. Ook voor Boronski heeft de natuur een grote waarde, zowel als onderwerp als leidend principe. Hij trekt een sterke parallel tussen natuur en kunst en beschouwt een kunstwerk als iets levends, voortdurend in beweging, groeiend en zich ontwikkelend.
In dit proces is alles met elkaar verbonden en gebeurt niets zonder reden, net zoals bij natuurlijke processen zelf.
Kunst als een organisch proces
Boronski werkt met een breed scala aan technieken en combineert traditionele methoden met hedendaagse en digitale benaderingen. Op die manier vernieuwt hij zich voortdurend als kunstenaar. De wisselwerking tussen deze technieken leidt vaak tot onverwachte en verrassende resultaten.
Voor Boronski is elke stap in het artistieke proces met de andere verbonden en draagt zij bij aan het eindresultaat. Er bestaan geen vaste grenzen die een kunstenaar zouden moeten beperken. Kunst maken is volgens hem een organisch proces dat de ritmes en logica van de natuur weerspiegelt.
Het belang van de natuur in Boronski’s werk blijkt ook uit zijn keuze van onderwerpen. Recentelijk maakte hij een reeks werken rond La Vecchia Quercia (“De Oude Eik”). Deze boom staat centraal in een serie expressieve werken die met uiteenlopende technieken tot stand zijn gekomen, waaronder digitale.
Via gloeiende, warme zomerkleuren en kale, grijze tinten ontvouwt het verhaal van de boom zich en komt het levendig tot leven. Voor Franciscus van Assisi mochten bomen nooit worden gekapt. Met zijn kunst bewaart Willem Boronski een oude eik en verleent hij haar een andere vorm van duurzaamheid. Door haar vast te leggen in zijn werk maakt hij de boom onsterfelijk.
